BİRİNCİLİK ÖDÜLÜ BONİBONLU KURABİYELER

  Bazen diyorum ki biz Anneler acaba bazı şeyleri gözümüzde çok mu büyütüyoruz,çok mu pay çıkarıyoruz kendimize.Hani çocuğunuzun en küçük bir başarısı ile bile gurur duyarız,dünyalar bizim olur ya işte ondan bahsediyorum.Sonra biraz düşününce yok diyorum hiç de abartmıyoruz.Yaradanın bizlere emanet ettiği bu melekleri iyi ya da kötü yetiştirmek bizlerin elinde.Başarısından da ,başarısızlığından da pay çıkarmalıyız,sonuca göre mutlu ya da mutsuz olmalıyız diyorum.Ama iyiyse benden kötüyse ondan demeden !
  Bunları neden yazdığım başlıktan az çok anlaşılmıştır zaten ama neyin ödülüydü bu kurabiyeler işte o   meçhul :)

  Daha evvel bahsetmiştim ,benim küçük Yağız'ım  bu yıl ilkokul 1. sınıfa başladı. E malum yıl sonu da yaklaşınca okuma yarışmaları,seviye ölçümleri de başladı.Geçtiğimiz hafta yapılan okuma yarışmasını açık ara birincilik ile tamamlayınca pek bir mutlu olduk,öyle ya onun başarısı bir nevi bizimde başarımızdı.Tabi bu durum ardından bir de kutlamayı getirince dereceye giren öğrencilerin annelerinden hünerlerini göstermeleri istendi.Bende birinciye yakışacak hem leziz hem de çocukları mutlu edecek bir şeyler yapmak gerek diye düşünerek bu şirin kurabiyeleri yaptım. İyi ki de yapmışım,çok beğenmişler hatta poşetleyip kurdele takınca, bazı veliler hazır alıp gönderdiğimi düşünmüşler.Normaldir,çoğu benim Yemek blogger'ı olduğumdan bir haber ne de olsa :)
  Neyse efendim ilk yarışmayı çok şükür alnımızın akı ile çıktık darısı bundan sonrakilerin başına :)

Bonibonlu kurabiye tarifime Buradan ulaşabilirsiniz.

  Sağlıcakla kalın...

İLK GERÇEK KARNEMİZİ ALDIK

Uzun zaman olmuş bu bloga yazmayalı,ne üzücü ki Yağız'ın en önemli günlerinden biri olan karne gününü bile yazamamışım.Teknik sorunlara yoğunluk eklenince o özel günü bile atlamışım.Bu blogun amacı madem günlük tutmak, tarihin ne önemi var diye düşündüm ve en az birkaç günümü yalnızca buraya ayırma kararı aldım.Biriktirdiğim ve yazmadığım tüm anıları ve fotoğrafları döktüm önüme :)
  İlk olarak ilk dönem karnemiz ile başlamak istedim ki yıl sonu karnesiyle arasında bir miktar zaman dilimi olabilsin.Daha evvel de kreş ve ana okulunda olmak üzere dört karne almıştık ancak bu başka,gerçek ve asıl karne.

 MaşallAllah pek güzel bir karnemiz vardı,okumayı ve yazmayı okula başlamadan öğrenmenin verdiği rahatlıkla Yağız pekiyilerle dolu bir karne getirdi bize.Gerçi Yazı yazmayı biliyor olması çok bir işe yaramadı,bildiğiniz üzere güzel yazı ile yazmaya başlıyorlar,oysa biz ona düz yaz öğretmiştik.
Bu güzel yazının ehemmiyetini de hiç anlamış değilim ama illa ki böyle öğrenecek ,bu yazı ile devam edeceksin diyorlar yapacak bir şey yok.

  En özel gününde tabi ki biraz şımardı,azıcık da isteklerde bulundu ama asla ödül olarak değil !
Derslerine çalışıp iyi bir karne getirmek onun görevi,bunu bir ödül için yapmasını hiç istemiyorum ama sonunda çaktırmadan muhakkak bir ödül veriyorum.En azından onu mutlu edecek şeyler yapmaya,yaptırmaya çalışıyorum.
  Şurada yıl sonuna çok az bir zaman kaldı yıl sonu karnemizi aldığımızda bu defa ilk burada olacağız,şimdiden sözünü vermiş olayım :) Artık aksatmak yok.

Sağlıcakla kalın...

İLK SÜT DİŞİMİZLE VEDALAŞTIK

Herkese merhabalar,mutlu haftalar.
  Başlıktan da anlaşılacağı üzere bugün bizim eve diş perisi uğradı,ilk süt dişimize veda ettik.Halbuki o diş çıkana kadar ne zorluklar çekmiştik,şimdi hiç bir şey olmamış gibi bizi bıraktı gitti :)
Yaklaşık 10 gün önce sallandığını fark ettiğimiz diş ufak da olsa bir krize sebep olmuştu,dişinin düşeceğini öğrenen yağız saatlerce ağladı.Babasıyla ne dediysek olmadı,hatta TWİTTER 'da da bahsetmiştim.Baktım laftan anlamıyor,bende anlatmaktan vazgeçtim ve kendi haline bıraktım.

Burada henüz 1 yalındayız ve sadede 4 dişimiz var,ve bugün o dişlerden biri artık yok :)

Ertesi gün daha sakindi ama hala tam kabullenmiş gibi değildi,ben yine üzerinde fazla durmadım,nasılsa düşecekti ve yağız bunu bir şekilde kabullenecekti.

Öyle de oldu,sabah anne sana çok iyi bir haberim var diyerek uyandırdı beni.Meğer zaten düşmeye yüz tutmuş dişini kendi eliyle çıkarmış avucunda bana gösteriyordu.Ve inanılamayacak kadar mutluydu.Nerede o akşam saatlerce ağlayan yağız nerede bu sabah ki yağız ?
  Zaten fotoğraflardan da belli,nasılda sırıtmış objektife :)

Saatlerce mutluluktan evin içinde dört döndü durdu :)
Anne ben artık büyüyorum değil mi?
Anne ilk çıkan dişim için bir kutlama yapalım,mesela bana oyuncak alın.
Anne son dişim içinde tören isterim :)
Anne dün Aras'ın (okul arkadaşı,aynı zamanda komşu oğlu) kalbini kırmıştım,o'na artık sen benim arkadaşım değilsin demiştim,bugün ondan özür dileyeyim ,)

İşte böyle bir kaç gün yaşadık biz,sizinde aklınızda olsun istedim,daha evvel yaşamadıysanız ve bu durum yakınsa,olayın çok üstüne gitmeyin.Baktınız korkuyor ve kabullenmek istemiyor,oluruna bırakın.Boşuna dememiş büyüklerimiz 'su akar yolunu bulur' diye.Hepimizin yaşadığı ve onların da yaşamak zorunda olduğu doğal bir süreç bu,bir şekilde atlatacağız.Ama dişini az sallanırken siz çekmeyin ya da kendisinin dişini zorlamasına izin vermeyin.Ben hafta sonuna denk geldiği için diş hekimine götüremedim,bugün götürmeye niyetliydim ancak yetişemedim :)
  Ama yine de daha sonra ki dişlerde nasıl davranmalıyım öğrenmek adına mutlaka gideceğim,ne de olsa daha düşecek çok dişimiz var :)

Sağlıcakla kalın....